Cane Corso
Andere namen: Italiaanse Cane Corso, Italiaanse Mastiff
De Cane Corso is een groot ras, afstammend van de vechthonden uit het oude Rome. Eeuwenlang stonden deze intelligente en gehoorzame honden hun baasjes bij: ze bewaakten hun huizen en hielpen hen bij de jacht en op het land.
INHOUDSOPGAVE:
- Korte informatie
- Belangrijkste punten
- Kenmerken van het ras
- Geschiedenis van het Cane Corso-ras
- Kenmerken van de Cane Corso
- Uiterlijk en bijzondere kenmerken van het ras
- Het karakter van de Cane Corso
- Training en opvoeding
- Verzorging en onderhoud
- Gezondheid en ziekten van de Cane Corso
- Hoe kies je een puppy
- Hoeveel kost een Cane Corso
Waarvoor werd de Cane Corso gefokt?
Korte informatie
| Rasnaam: | 🐶 Cane Corso |
| Land van herkomst: | Italië |
| Gewicht: | mannetjes 45-50 kg, vrouwtjes 40-45 kg |
| Hoogte (schofthoogte): | mannetjes 64-68 cm, vrouwtjes 60-64 cm |
| Levensverwachting: | 9-11 jaar |
Cane Corso
Belangrijkste punten
- Deze hond beschikt over uitstekende bewakingskwaliteiten. Hij beschouwt het gebied waar de eigenaar en zijn gezin wonen als zijn eigen territorium en bewaakt dit met bijzondere zorg.
- De Cane Corso is van nature niet agressief, maar als er ongenode gasten opduiken, zullen ze zeker de harde kant van de „Italiaan“ te voelen krijgen.
- Exemplaren van dit ras zijn sterk en robuust, onderscheiden zich door hun intelligentie en scherpzinnigheid, en hebben voortdurend lichamelijke en geestelijke activiteit nodig.
- In een roedel vertoont de Cane Corso dominante karaktertrekken en probeert hij de leiding te nemen.
Het enigszins heerszuchtige karakter van deze hond kan een zware beproeving zijn voor onervaren eigenaren, dus als je besluit om voor het eerst een viervoeter in huis te halen, begin dan met een hond van een ander ras.
Cane Corso met puppy's - De Cane Corso kan agressie vertonen jegens andere honden en dieren, en om dergelijke emoties onder controle te houden, moeten puppy’s al vanaf zeer jonge leeftijd worden gesocialiseerd.
- Uiterlijk zien ze er loom en ontspannen uit, maar deze indruk is bedrieglijk. Net als echte „temperamentvolle Italianen” doen ze graag mee aan spelletjes, houden ze van rennen en brengen ze over het algemeen hun tijd actief door.
- Ze kunnen goed met kinderen overweg en zijn voor hen een betrouwbare oppas. Zo komen de genen van hun verre voorouders – herdershonden, voor wie de eigenaar en zijn gezin, inclusief huisdieren, objecten van controle waren – naar voren.
- Cane Corso’s worden gekenmerkt door vriendelijkheid en oplettendheid; ze zijn aanhankelijk tegenover hun baasje en verwachten dat dit wederzijds is.
Zwarte cane corso
Het ras is door fokkers in Italië ontwikkeld
Als het veertiende ras dat in Italië is gefokt, is de Cane Corso de trots en de nationale schat van dit land.
Het karakter van de honden is een verrassende combinatie van de toewijding van herdershonden en de moed van vechthonden, en weerspiegelt tevens het levendige temperament van de Italianen zelf.
Blauw gestroomde Cane Corso
Cane Corso – een ongeëvenaarde waakhond
Cane Corso’s zijn gevoelig en intuïtief; ze staan altijd klaar om de eigenaar en zijn gezin te beschermen, in elke situatie, wat hen tot ongeëvenaarde waakhonden maakt. Als er een hond van dit ras bij je in huis woont, heb je geen alarmsysteem nodig.
Ze zullen een inbreker die het huis is binnengedrongen niet agressief tegemoet treden, wat hen onderscheidt van andere waakhonden, maar de inbreker zal er enorm veel spijt van krijgen dat hij een inwoner van de zonnige Apennijnen is tegengekomen. De Cane Corso bewaart zijn agressieve reactie voor het uiterste geval, wanneer hij voelt dat er een reële dreiging hangt boven het hoofd van de eigenaar en zijn eigendom.
De Cane Corso is vriendelijk tegen kinderen
Raskenmerken
| Agressie | Bovengemiddeld (beoordeling 4/5) | |
| Activiteit | Hoog (beoordeling 4/5) | |
| Trainbaarheid | Gemakkelijk (beoordeling 4/5) | |
| Verharing | Gemiddeld (beoordeling 3/5) | |
| Verzorgingsbehoefte | Laag (beoordeling 2/5) | |
| Vriendelijkheid | Vriendelijk (beoordeling 4/5) | |
| Gezondheid | Goed (beoordeling 4/5) | |
| Kosten van onderhoud | Duur (beoordeling 5/5) | |
| Alleen kunnen zijn | Korte periodes (beoordeling 2/5) | |
| Intelligentie | Slim (beoordeling 4/5) | |
| Blaffen | Bovengemiddeld (beoordeling 4/5) | |
| Waakhondkwaliteiten | Uitstekend (beoordeling 5/5) | |
Geschiedenis van het Cane Corso-ras
De Cane Corso heeft een lange en roemrijke geschiedenis, die vele eeuwen teruggaat. Hun verste voorouders waren Tibetaanse honden uit de oudheid. In die barre tijden, toen men zich moest verdedigen tegen talrijke vijanden en wilde dieren, werden dergelijke honden bijzonder gewaardeerd.
Deze honden wekken nog steeds oprecht respect en zelfs een zekere vorm van ontzag op.

Het is bekend dat de eerste voorouder van de moderne „Italianen” op het grondgebied van het huidige Eurazië 1000 jaar v.Chr. verscheen. Het was een agressieve Tibetaanse hond, die aan de Chinese keizer werd geschonken; deze waardeerde vooral zijn vermogen om mensen te vangen.

Vanaf dat moment verspreidden ze zich vrij snel over het continent en werden ze de voorouders van een aantal andere rassen.
Er werden nieuwe honden gefokt voor zeer specifieke doeleinden. In hetzelfde Romeinse Rijk werden ze ingezet voor hondengevechten, bij militaire veldtochten en natuurlijk als waakhonden.
De eerste schriftelijke vermeldingen van reusachtige Corso-honden dateren uit de 14e-15e eeuw. Uit door historici ontdekte documenten blijkt dat ze deelnamen aan jachtpartijen en vechtpartijen.
Cane Corso op een oud schilderij
In sommige gebieden werden deze honden ingezet voor het hoeden en bewaken van vee. Wat de officiële geschiedenis van het ras betreft, wordt deze doorgaans teruggevoerd tot de bloeitijd van het Romeinse Rijk. Archeologische vindplaatsen met talrijke afbeeldingen van deze majestueuze honden zijn tot op de dag van vandaag bewaard gebleven.
De Corso vergezelde zijn eigenaren op militaire veldtochten, zorgde voor slaven en bewaakte hele paleiscomplexen. Na de val van het Oude Rome werden de honden gekruist met Keltische windhonden, waardoor het ras „nieuw bloed“ kreeg.
Tegelijkertijd werden ze steeds minder ingezet als vechthonden, maar steeds vaker voor de jacht, voor het bewaken van landbouwgrond en het drijven van vee. Dit alles ging lange tijd zo door, waardoor loyaliteit aan één eigenaar letterlijk in hun bloed zit; het is op genetisch niveau verankerd.

Het vermogen van de honden om allerlei taken uit te voeren maakte het ras veelzijdig, wat tot op de dag van vandaag zo is gebleven. Aangezien Cane Corso-honden altijd zeer gewaardeerd zijn geweest, werd de kwaliteit van hun genenpool zorgvuldig in de gaten gehouden.
Desondanks konden trieste hoofdstukken in de geschiedenis van het ras niet worden vermeden. Tijdens de Tweede Wereldoorlog stonden Cane Corso-honden, net als vele andere rassen, op het punt van uitsterven. Deze reuzen werden actief ingezet aan het front, wat, in combinatie met ondervoeding en vaak honger, het ras ondermijnde.
Maar de Cane Corso-honden zijn niet verdwenen, en daarvoor moet de mensheid dankbaar zijn aan Giovanni Bonatti Nizzoli, die doorzettingsvermogen toonde en titanische inspanningen leverde om deze trotse, intelligente en majestueuze honden nieuw leven in te blazen.

Hij kreeg onschatbare hulp van gelijkgestemden die in 1983 alle raszuivere Cane Corso-honden bijeenbrachten die op de een of andere manier op wonderbaarlijke wijze in heel Italië hadden overleefd.
Vier jaar later werd een rasstandaard uitgegeven – de eerste die op officieel niveau werd goedgekeurd. Dit document gaf een nauwkeurige beschrijving van de honden en benadrukte de kenmerken die de Corso onderscheidden van andere afstammelingen van mastiffs.
Hoewel het ras pas in 1994 stamboekregistratie kreeg, hadden vóór die tijd al meer dan 500 fokkers en enkele honderden puppy’s erkenning van deskundigen en positieve beoordelingen van hen ontvangen.
Kenmerken van de Cane Corso
De bewakingsinstincten zitten genetisch verankerd in de Cane Corso, waardoor deze honden deze taak zelfs zonder speciale training vervullen. De hond zal de eigenaar, zijn gezinsleden en het hele terrein rondom het huis bewaken.
De Cane Corso is een waakhond
Deze reus kan goed overweg met huisdieren, zelfs met dieren die niet al te blij zijn met zijn aanwezigheid in huis. Zijn "vrienden" kunnen niet alleen andere honden zijn, waaronder kleine rassen, maar ook katten en zelfs vogels.
Deze honden hebben evenwicht in hun bloed. Als hij ziet dat de gast vriendelijk is tegen de eigenaar, blijft de "Italiaan" kalm. Hij zal niet actief worden als hij een verborgen dreiging voelt, maar zal duidelijk maken dat hij de situatie onder controle heeft.
De hond valt slechts in twee gevallen aan: als er directe agressie tegen hem wordt getoond of als hij het juiste commando van de eigenaar krijgt.
Cane Corso-honden voor gezinsbescherming
De Cane Corso en zijn houding ten opzichte van kinderen
Corsos zijn bijzonder voorzichtig met de jongste gezinsleden; dit stamt nog uit de tijd dat ze met kuddes rondzwierven en een instinct ontwikkelden om iedereen te beschermen die kleiner en zwakker is. Deze grote honden zullen een kind nooit kwaad doen, zelfs niet als het een vreemde is, maar zullen juist met bijna moederlijke toewijding voor hem zorgen.
Cane Corso en kleine kinderen
Kinderen beantwoorden deze honden en betrekken ze vaak bij hun spelletjes, bijvoorbeeld bij doktertje spelen of kappertje spelen. Het is onmogelijk om zonder genegenheid en gelach toe te kijken hoe een kleintje een hond ‘behandelt’ of probeert zijn haar te doen, terwijl de Corso dat geduldig ondergaat.
Het is waar dat hij in het begin zal proberen weg te glippen van de kleine ‘dokter’, maar als dat niet lukt, ondergaat hij geduldig alle ‘behandelingen’.
Tijdens het spelen kan een Cane Corso per ongeluk, geheel zonder kwade opzet, een kind lichtjes duwen. Als je bang bent dat zo’n duwtje ertoe zou kunnen leiden dat het kind valt, geef de hond dan het commando ‘Zit!’ of ‘Af!’, en hij zal zeker doen wat van hem wordt gevraagd, en dat meteen de eerste keer.
Uiterlijk en bijzondere kenmerken van het ras
De Cane Corso of Italiaanse Mastiff is een grote hond met goed ontwikkelde spieren. Het lichaam wordt gekenmerkt door de zogenaamde langgerekte bouw, waarbij de lengte groter is dan de schofthoogte.
Deze laatste maat bedraagt 64-68 cm voor reuen en 60-64 cm voor teven. Volwassen honden wegen, afhankelijk van het geslacht, respectievelijk 45-50 kg en 40-45 kg. De omvang van de hond mag geen verrassing zijn, aangezien het ras is gefokt voor beveiliging, jacht en gevechtsdoeleinden.
De Cane Corso Italiano maakt indruk met zijn kracht, schoonheid en macht; het zijn ongelooflijk charismatische honden. Vertegenwoordigers van dit ras bewegen zich gracieus, hun gang doet denken aan die van panters.
Als je naast de hond staat, voel je je beschermd en weet je zeker dat je niet in de steek gelaten zult worden. De originaliteit van de Cane Corso, de kenmerken van hun uiterlijk en verbazingwekkende vaardigheden worden al eeuwenlang van generatie op generatie doorgegeven.
Van de Molossische honden, hun naaste voorouders, hebben de Italiaanse mastiffs veel behouden, maar door selectie zijn er eigen aanpassingen aangebracht. Deze honden zijn niet alleen betrouwbare lijfwachten, maar ook, ondanks hun strenge uiterlijk, loyale en vriendelijke metgezellen.
Algemene beschrijving
Cane Corso’s hebben een atletisch postuur; hun uiterlijk verraadt dat ze compromisloze bewakers en echte verdedigers zijn.
Ze zien er verzorgd en tegelijkertijd elegant uit: een krachtig lichaam, een brede borst, goed ontwikkelde schouders, een snuit die kenmerkend is voor alle molossers, en een zelfverzekerde gang. Honden van dit ras hebben voornamelijk zwarte, bruine en gestroomde vachtkleuren.
Het karakter van de „Italiaan“ wordt gekenmerkt door solide deugden: hij is mentaal evenwichtig, voorspelbaar, gemakkelijk te trainen, zeer toegewijd aan zijn baasje en vertoont nooit ongegronde agressie. Dergelijke eigenschappen zijn eigen aan veel vertegenwoordigers van de molosser-groep, bijvoorbeeld de Engelse bulldog en de Bordeaux-mastiff.
Als er ongewenste gedragskenmerken bij de hond beginnen op te duiken, moet de oorzaak worden gezocht in een gebrekkige opvoeding, en niet in een aangeboren aanleg.
Kop
De kop van de Cane Corso is breder dan lang. Hij is bedekt met een dikke huid; er zitten geen plooien op de snuit. De snuit staat op zijn beurt in een verhouding van 1:2 tot de schedel, dat wil zeggen dat hij kort is. Tegelijkertijd is hij echter breed en volumineus, vierkant van vorm, vlak en sterk.
Tanden
Een hond van dit ras heeft 42 tanden; deze zijn wit en sterk. De kaken zijn groot, krachtig en gebogen. Omdat de onderkaak iets naar voren steekt, wordt de beet gekenmerkt door een lichte onderbeet.
Ogen
Ze zijn ovaal van vorm en staan ver uit elkaar op de snuit. Hun kleur hangt af van de kleur van de hond, maar hoe donkerder, hoe beter. De oogleden zijn zwart gepigmenteerd.
Oren
De oren van de Cane Corso zijn van nature vrij groot en staan ver uit elkaar, en sluiten strak aan op het hoofd. Ze zijn bedekt met glad en glanzend haar, lopen naar de uiteinden toe taps toe en hangen naar beneden, waarbij ze dicht tegen de wangen van de hond aanliggen. Ze kunnen worden gecoupeerd, waardoor ze de vorm van een gelijkzijdige driehoek krijgen.
Neus en lippen
De neus is zwart en groot, de neusgaten staan wijd open. De lippen zijn strak en hangen niet te veel naar beneden. De bovenlip bedekt de onderkaak en bepaalt daarmee volledig het onderste deel van het snuitprofiel.
Hals
De hals van de Cane Corso is sterk, gespierd en in verhouding tot het lichaam, maar niet te volumineus, waardoor de hond een zekere elegantie uitstraalt. De lengte ervan is gelijk aan die van de kop.
Lichaam
De Cane Corso heeft een krachtig gestel; de lichaamslengte is iets groter dan de schofthoogte. De schoft is duidelijk afgetekend en steekt uit boven de lange, brede en licht aflopende kruis. De borstkas reikt tot aan de ellebogen; hij is breed en goed ontwikkeld. De rug is recht en heeft uitgesproken spiermassa. De ronding van de ribben is matig.
Staart
De staart van de Cane Corso is van nature lang en reikt tot aan de spronggewrichten; hij zit hoog aangezet en is dik aan de basis. Hij staat niet rechtop en krult niet. De staart wordt bij de vierde wervel gecoupeerd.
Ledematen
De voorpoten worden gekenmerkt door lange, schuin aflopende en zeer goed ontwikkelde schouderbladen. De schouders en onderarmen zijn sterk, de middenhand en pols zijn soepel. De voorpoten zijn van het katachtige type, met soepele voetzolen en sterke klauwen. De poten zijn ovaal van vorm, de tenen zijn samengeperst tot een bolletje.
De achterpoten zijn breed en lang bij de heup, de achterlijn van de dijen is bol. Sterke scheenbenen en een licht hoekige spronggewricht. Krachtige en pezig gevormde middenvoet. De achterpoten zijn bovendien ovaal van vorm, met elastische voetzolen en sterke klauwen; de tenen zijn samengeperst tot een klompje.
Dankzij deze eigenschappen bewegen Cane Corso’s zich met een brede pas; ze hebben een ruime en soepele draf.
Vacht
De huid is dik en ligt strak tegen het lichaam aan. De Cane Corso heeft een zeer dikke vacht, maar met een schaarse ondervacht die kort en glanzend is. Als de vacht van gemiddelde lengte is, niet stug is en golft, dan is dit een ernstige rasafwijking.
Kleur
De rasstandaard laat hier een aanzienlijke diversiteit toe. Naast de traditionele kleuren zwart, lichtrood, donkerrood en gestroomd kan de Cane Corso ook lichtgrijs, loodgrijs (middelgrijs) en leigrijs (donkergrijs) zijn, evenals rood (hertenkleur).
Kleine witte vlekjes zijn toegestaan, maar alleen op de borst, de neus en de uiteinden van de poten.
Opmerking: Rode en gestroomde Cane Corso’s moeten een zwart of grijs masker op de snuit hebben dat niet verder reikt dan de ooglijn.
Mogelijke gebreken
Als de lengteassen van de snuit en de schedel naar elkaar toe lopen, evenals de zijvlakken van de snuit, wordt dit als een ernstig gebrek beschouwd. Hieronder valt ook de parallelle ligging van de lengteassen van de snuit en de schedel.
De volgende afwijkingen worden beschouwd als ernstige rasgebreken: een schofthoogte onder of boven de norm, gedeeltelijke ontkleuring van de neus, bewegingen die voortdurend overgaan in telgang, een schaargebit, een staart die als een donut is gekruld of rechtop staat, en een onderbeet met een aanzienlijke afwijking.
Diskwalificerende gebreken
Is je hond agressief? Dit is een ernstige tekortkoming, waardoor het dier wordt gediskwalificeerd. Hetzelfde oordeel geldt voor een schuchter of ronduit laf dier.
In het algemeen moet elke Italiaanse Mastiff met zeer duidelijk zichtbare gedrags- of fysiologische afwijkingen worden gediskwalificeerd. Hieronder vallen ook een onderbeet, een zogenaamde ramsneus, een ingevallen neus, scheelzien, staar, gedeeltelijke of volledige depigmentatie van de oogleden, lang of zacht haar met een onaanvaardbare kleur en grote witte vlekken.
Bij de Cane Corso worden volledig ontwikkelde testikels bij reuen beschouwd als een teken van goede gezondheid. Er zijn er twee, en deze moeten volledig in het scrotum zijn gezakt.
Het karakter van de Cane Corso
Alleen wie het ras helemaal niet kent of het beoordeelt op zijn nogal intimiderende uiterlijk, kan zich kritisch of met enige terughoudendheid uitlaten over deze prachtige, intelligente „Italianen”. En wie het ras wel kent, spreekt uitsluitend lovend over de Cane Corso, want je zult geen toegewijdere, vriendelijkere en betere vriend vinden.
Van alle andere rassen worden deze inheemse honden uit de Italiaanse „laars” beschouwd als de gulden middenweg, en daar zijn tal van redenen voor. Cane Corso’s zijn geen reuzen, maar tegelijkertijd ook niet klein. Ze zijn altijd in vorm, en om ervoor te zorgen dat je hond altijd in goede conditie blijft, moet er veel aandacht worden besteed aan zijn lichamelijke ontwikkeling.
Deze honden zijn van nature erg slim en gemakkelijk te trainen. De belangrijkste voorwaarde is de juiste aanpak. Veel eigenaren hebben geen vertrouwen in hun eigen opvoedingsvaardigheden en schakelen daarom professionele hondentrainers in.
De Cane Corso ziet er inderdaad een beetje streng uit, dus als je ermee door de stad loopt, zullen veel voorbijgangers waarschijnlijk de overkant willen oversteken. Het is voor onwetende mensen moeilijk voor te stellen dat zich achter het masker van een woest beest een vriendelijk, aanhankelijk en begripvol wezen schuilhoudt.
Onthoud: plotselinge agressie is absoluut niet eigen aan deze honden. Ze laten de mensen in de omgeving van de eigenaar echter niet uit het oog en letten goed op hoe hij met hen omgaat.
Cane Corso’s zijn erg speels en doen graag mee aan allerlei spelletjes. Deze speelsheid komt vooral op jonge leeftijd duidelijk naar voren. Soms raakt de hond zo in het spel verwikkeld dat hij even niet reageert op het commando van de baas, wat heel begrijpelijk is – nou ja, wie heeft dat niet meegemaakt!
Naarmate ze ouder worden, worden Italiaanse Mastiffs rustig en bedachtzaam. Van nature zijn deze honden helemaal niet egoïstisch. Jaloezie is geen eigenschap die bij hen voorkomt.
Als Cane Corso’s zo goedaardig, speels en niet-agressief zijn, hoe passen hun waakinstincten dan bij al deze eigenschappen? Zeer harmonieus, en het ene staat het andere niet in de weg. Ze reageren snel op gevaar, bijna bliksemsnel. Sterke kaken zorgen voor een ijzeren greep, dus een inbreker die bij je is binnengedrongen, zal het niet makkelijk hebben als hij deze hond tegenkomt.
Ten opzichte van ongenode gasten, die hij beschouwt als indringers op zijn territorium, kan de hond naar eigen inzicht gaan handelen, waarbij hij soms zelfs de eigenaren niet gehoorzaamt.
Voor zijn baasjes is de Corso tot alles bereid. In het bijzijn van deze hond moeten vreemden zich onthouden van plotselinge bewegingen. Nee, hij zal je niet meteen bespringen, maar met zijn gezichtsuitdrukkingen zal hij laten zien dat het niet de moeite waard is om door te gaan. En een vertegenwoordiger van dit ras zal nooit iets uit de handen van een vreemdeling aannemen, ook geen lekkernijen.
Het is bijna onmogelijk om hem af te leiden van het beschermen van de eigenaar, zijn gezinsleden of enig voorwerp dat zijn territorium binnendringt. Deze honden begrijpen heel goed wie van hen is en wie een vreemdeling is. Soms lijkt het zelfs alsof ze op wonderbaarlijke wijze, intuïtief, de slechte bedoelingen van een persoon kunnen voorspellen nog voordat deze ze begint te tonen; het gevaargevoel bij deze honden is dus uitstekend ontwikkeld.
De Mastiff kan al in actie komen lang voordat het gevaar zijn baasjes daadwerkelijk begint te bedreigen, en probeert hen op alle mogelijke manieren te waarschuwen. Als je in de ogen van deze slimme hond kijkt, is het alsof je zijn gedachten leest. Als de Cane Corso kon praten, zou je waarschijnlijk geen betere gesprekspartner vinden.
Veel rijke mensen schaffen een hond van dit ras aan voor het prestige (Corso-honden zijn immers duur), zonder hem echt als een volwaardig lid van het gezin te beschouwen. Ze kunnen bijvoorbeeld voor lange tijd wegblijven en de hond aan de zorg van iemand anders toevertrouwen. Dit mag niet gebeuren, want deze honden ervaren afscheid, en vooral verraad, als uiterst pijnlijk.
Bij afwezigheid van de eigenaar kan de „Italiaan“ verdrietig worden, stoppen met eten en zelfs overlijden. Een echte eigenaar die zijn huisdier met liefde behandelt, zal hem op alle mogelijke manieren al zijn liefde tonen en hem nooit voor lange tijd alleen laten.
Training en opvoeding
De neiging om te domineren zit niet in het karakter van de Cane Corso, wat betekent dat ze gemakkelijk te trainen zijn. Omdat ze van nature volgzaam zijn en van nature toegewijd aan de eigenaar, erkennen ze diens autoriteit heel snel. Maar vertegenwoordigers van dit ras hebben geen haast om volwassen te worden.
Veel eigenaren willen om verschillende redenen geen beroep doen op de diensten van hondentrainers (bijvoorbeeld vanwege de hoge kosten daarvan) en geven er de voorkeur aan om puppy’s zelf op te voeden. Waar moet je in dit geval op letten?
Het opvoeden van een Cane Corso-puppy moet al vanaf de allereerste dag dat hij in huis komt beginnen. Wen de puppy allereerst aan basisregels voor hygiëne en zindelijkheid.
De meest noodzakelijke commando’s zijn:
- "Hier!",
- "Nee!",
- "Zit!",
- "Volg!",
- "Sta!",
- "Af!",
- "Plaats!".
Je moet je huisdier allereerst deze commando’s aanleren. Als je iets aan het gedrag van je puppy niet prettig vindt, probeer dit dan te corrigeren, bij voorkeur in een vroeg stadium. Ongehoorzaamheid mag niet leiden tot lichamelijke straffen. Wanneer je met hem in het park of buiten de stad wandelt, vul je vrije tijd dan met sportieve activiteiten.
Hondentraining moet op een lege maag plaatsvinden. Dit stimuleert hem om alle commando’s nauwkeurig op te volgen om een beloning te krijgen – een lekker snoepje. Vergeet niet je huisdier te prijzen; dit is een extra uiting van je liefde voor hem.
Opmerking: vreemden mogen niet betrokken zijn bij de opvoeding van een Cane Corso. Alle commando’s moeten duidelijk en verstaanbaar worden uitgesproken. Wees consequent bij de training en eis dat je huisdier alle opdrachten uitvoert die hem worden gegeven.
Verzorging en onderhoud
Men gaat ervan uit dat zelfs kleine honden, laat staan de wat grotere, hun baasjes in een gewoon stadsappartement voor overlast kunnen zorgen. De Cane Corso weerlegt dit gangbare stereotype volledig. Hoewel het geen kleine honden zijn, hebben ze vanwege hun beperkte beweeglijkheid niet veel ruimte nodig.
Als je in een eengezinswoning woont, betekent dit niet dat je je huisdier in een kennel kunt zetten en aan de ketting kunt leggen. Van nature zijn „Italianen“ te vrijheidslievend en moeten ze voortdurend in de buurt van hun baasje zijn. Bovendien kan de dunne ondervacht van de hond hem bij strenge vorst niet warm houden, dus de Cane Corso mag geen „tuinbewoner“ zijn.
Je moet regelmatig met je huisdier gaan wandelen; ontneem hem niet het plezier van actieve ontspanning. Door met je hond het huis uit te gaan en van omgeving te veranderen, breng je de nodige afwisseling in zijn leven, wat een positief effect heeft op het zenuwstelsel en ervoor zorgt dat hij niet verzwakt. Tegelijkertijd versterken gezamenlijke wandelingen het wederzijds begrip tussen de eigenaar en zijn viervoeter.
Je moet minstens twee keer per dag minstens een uur met je hond wandelen. De Cane Corso Italiano is, net als andere grote rassen, vatbaar voor aandoeningen van het bewegingsapparaat. Als je huisdier jonger is dan twee jaar, belast het dan niet met lange wandelingen, laat staan het regelmatig hoge hindernissen te laten nemen.
De dagelijkse verzorging van de hond zal je geen moeite kosten, en dat allemaal dankzij zijn korte vacht en dunne ondervacht. Hij verhaart twee keer per jaar, in de lente en de herfst, en dit hele proces is bijna onmerkbaar. Het is ook fijn dat de Corso geen hondengeur door het huis verspreidt. Wel kwijlt hij, wat de eigenaren soms zorgen baart. Voor zulke gevallen moet je een handdoek bij de hand hebben.
Het volstaat om de hond één of twee keer per week te kammen met een rubberen kam of een massagehandschoen. Dit helpt niet alleen om dode haren te verwijderen, maar ook om de bloedcirculatie te verbeteren. Tijdens de seizoensgebonden ruiperiode wordt aangeraden om hem dagelijks te kammen.
Gebruik bij het wassen van je huisdier een rubberen handschoen; dit helpt ook om dode haren sneller te verwijderen. De vacht van de hond heeft een beschermende vetlaag, en als de Corso vaak wordt gewassen met verschillende wasmiddelen, wordt deze laag weggewassen en wordt de vacht dof.
De hond moet eens per maand worden gewassen, of zodra hij erg vuil is geworden. Ervaren fokkers raden regelmatige droge reiniging aan. Hiervoor worden speciale droogshampoos gebruikt. Je kunt deze bij elke dierenwinkel kopen.
De oren van de hond moeten regelmatig worden gecontroleerd om het begin van een mogelijke ontsteking niet te missen. Ze moeten ook worden gelucht. Pak de hangende uiteinden met je vingers vast en zwaai met de oren alsof het vlindervleugels zijn.
Bij gezonde Cane Corso-oren is er geen overtollig oorsmeer, geen bruine afscheiding en dus ook geen onaangename geuren. Gebruik een droog watje om opgehoopt vuil te verwijderen, zonder diep in de gehoorgang door te dringen. Als er etterige of andere afscheiding is, moet je zeker contact opnemen met een dierenarts.
Er moet evenveel aandacht worden besteed aan het gebit van het huisdier. Om het gebit jarenlang gezond te houden, mag hij niet op te harde voorwerpen kauwen, en zeker niet op stenen. Speciale snacks en touwspeeltjes worden gebruikt om het gebit schoon te maken. Op het tandoppervlak worden middelen tegen tandplak aangebracht.
Maar alleen een dierenarts kan tandsteen verwijderen. Om tandsteenvorming te voorkomen, poets je de tanden van je hond drie tot vier keer per week met een speciale tandpasta die tandsteenvormende afzettingen oplost.
Ook de ogen moeten regelmatig worden gecontroleerd. De ogen van een gezonde hond zijn glanzend, zonder traanvocht en afscheiding. Spoel de ogen van de Cane Corso regelmatig af met kamillethee, wat irritatie voorkomt. Gebruik voor het afvegen van de ogen een vochtig, pluisvrij doekje en veeg elk oog af met een apart stukje.
Veeg na wandelingen de poten van je huisdier af met een vochtig doekje of was ze onder de douche. Vergeet de voetzolen niet, zodat je scheurtjes of wondjes tijdig kunt opmerken.
Voor de behandeling hiervan wordt een antiseptisch middel gebruikt. Als preventieve maatregel tegen scheurtjes wordt gewone plantaardige olie gebruikt. De hond krijgt hier dagelijks één theelepel van, en de olie wordt ook regelmatig in de voetzolen ingewreven.
En vergeet natuurlijk de teken en vlooien niet, die de gezondheid en het leven van je Cane Corso ernstig kunnen schaden. Je moet deze belangrijke kwestie echter niet ‘zelf aanpakken’.
Een dierenarts moet een middel tegen ectoparasieten kiezen op basis van de leeftijd, het gewicht en de gezondheid van de hond. Er moet een behandelingsschema voor de hond met het gekozen middel worden opgesteld, dat strikt moet worden gevolgd.
Nu even over de voeding van de hond. Je kunt hem zowel natuurlijke producten als kant-en-klaar voer geven, maar alleen van premiumkwaliteit. Het belangrijkste voordeel van kant-en-klaar voer is dat het tijd bespaart, maar het is wel duur. Kwaliteitsproducten zijn ook niet goedkoop, en je moet bovendien tijd besteden aan het bereiden ervan.
Maar tijdens het koken zie je precies waaruit het dieet van de Cane Corso bestaat, wat niet gezegd kan worden van kant-en-klaar voer. Elke manier van voeren heeft zijn voor- en nadelen, en het is aan jou om te beslissen welke het beste bij je huisdier past. Het belangrijkste is dat de gezondheid en het welzijn van je hond er niet onder lijden.
Belangrijk: Het wordt afgeraden om Cane Corso-honden vet vlees (zoals varkensvlees), gerookt vlees, pittig eten, riviervis, vette zuivelproducten (zure room, kwark, room), bepaalde granen (gierst en parelgerst vanwege hun slechte verteerbaarheid), vette bouillons en vloeibare soepen te geven.
Deze lijst omvat ook diverse zoetigheden, noten, uien, knoflook en goedkoop voer van lage kwaliteit.
Recente berichten